home dierensartsen de dikke teen

De DIKKE teen

De ‘dikke teen’, wie gebruikt dit woord nou niet of heeft er ooit mee te maken gehad met zijn eigen hond. Eigenlijk zegt het woord genoeg….de teen is namelijk verdikt. Toch moet je duidelijk een viertal onderscheiden weten te maken. A) is het acuut of chronisch B) voor- of achterpoot C) welke teen (welke van de vier) D) wat is nu feitelijk de verdikking

Al deze 4 zaken maakt bepalen samen de wijze van behandelen alsmede de prognose. Kortom elke ‘dikke teen’ is weer anders.
Wat zou de ‘dikke teen’ kunnen verklaren:

1)  Bloeding
2)  Oedeem (vocht). Dit is hetzelfde vocht als je bijvoorbeeld door je enkel gaat en je enkel wordt dik
3)  (oude-) breuk
4)  Arthrose
5)  Tumor(-tje)

1)  Bloeding: stoot de Greyhound zijn teen, scheurt hij een teen-‘bandje’ af of heeft hij een verrekking of verstuiking van zijn teen dan kan er bloed in het gewricht lopen.

2) Oedeem: Dit is hetzelfde vocht als je bijvoorbeeld door je enkel gaat en je enkel wordt dik. Dit vocht komt in het gewricht of onder de hond terecht. Dit komt door verrekking of verstuiking van de teen.

3) Breuk: heel vaak begint de breuk met een fissuur (dwz haarscheurtje) in het bot. Deze kan ontstaan door overbelasting van de teen. Gaat deze overbelasting verder of wordt de teen verkeert weggezet (bijvoorbeeld bij het in het gras lopen) dan kan de teen ‘breken’ .

4) Arthrose: Artrose is een aandoening waarbij het gewrichtskraakbeen in kwaliteit achteruit gaat en op den duur zelfs geheel kan verdwijnen. Door de verminderde kraakbeen wordt het bot rond het gewricht dikker en raakt misvormd. Hierdoor worden bewegingen pijnlijk en de hond krijgt de neiging om het gewricht steeds minder te gaan bewegen, wat uiteindelijk de arthrose weer erger maakt.

5) net als op alle andere plaatsen van het lichaam kan er ook op/in de teen een tumortje groeien. Deze kan uitgaan van het ‘zachte’ weefsel (zenuw, spiertjes, huid) of het harde weefsel (gewricht of bot)

Wat men kan doen zijn 4 dingen/stappen:

1) röntgenfoto van de teen laten maken
Indien de teen of sesambeentjes gebroken is/zijn dan volgt een ander plan. Indien er geen breuken/fracturen/tumoren zijn, dan kan je naar stap 2.
Indien er een tumortje te zien dan is het advies deze te laten onderzoeken (aanprikken, weghalen. Of als de van het bot uitgaat misschien wel een teenamputatie)

2) Hond een rubberen voetje over de voet aandoen, dit zorgt voor meer stabiliteit tijdens het uitlaten

2 weken (bij chronisch probleem 6 weken) ABSOLUTE lijnrust, dwz alleen een klein plasje en poepje laten doen 4x per dag. Daarnaast mag de hond niet op zacht zand en oneffen gronden lopen

10 dagen (bij chronisch probleem) 3 tot 4 weken metacam/rimadyl (!!!!) geven. Dit is een ontstekingstemmer (in de volksmond ook bekend als een pijnstiller, maar het is een ontstekingstemmer)

Na 1 week 2 daags 3 minuten heel zachtjes met je handen de teen gaan bewegen. Tweede week: 2x daags 5 minuten teen bewegen. Vanaf week drie (en de teen is niet te pijnlijk) 3x daags 5 minuten met de teen bewegen. Heel zachtjes en langzaam.....

Al die weken dus tijdens uitlaten dat rubberen voetje (verkrijgbaar bij dierenwinkel), deze ontlast de teen en zal het gewicht van de hond beter over de andere tenen verdelen

3) indien het niet goed gaat tijdens stap 2, of de klachten gaan niet over. Dan kan er ook vetacortil (corticosteriod) in het gewricht worden gespoten icm met 6 weken lijnrust en een rubberen voetje. Deze vetacortil moet een nieuw potje zijn, teen goed laten scheren en wassen door de dierenarts, Indien uw hond onrustig is en het niet accepteert dan dient uw hond een heel klein roesje te krijgen. Na deze prik is de fysiotherapie hetzelfde als boven beschreven

4) indien stap 2 en/of 3 geen zin heeft gehad, dan is de beste en diervriendelijkste (vreemd om dat zo te zeggen, maar wel waar) om de teen te amputeren. Advies is om dit afhankelijk van waar het gewrichtsprobleem zich bevindt, om de 'hele' teen weg te halen. Voordeel: weg is het probleem en de pijn, en het komt nooit meer terug. Nadeel: indien het teen 2 of 3 van een voorpoot betreft dan is de kans dat de hond nog GOED kan racen zeer klein, daarnaast worden dan de andere tenen overbelast (wat weer kan leiden tot verscheuring van bandjes en dergelijke).

Als een Greyhound (of welke andere hond dan ook) de bandjes van de teen verscheurd en je laat die bandjes weer hechten, blijft de kans altijd heel groot (hetzelfde bij mensen die steeds door de enkelbanden gaan) dat die bandjes op den duur weer scheuren tijdens het rennen of als de hond zich (per ongeluk) verstapt of zo.

Als een hond een 'dikke' teen heeft en het is erg pijnlijk dan is de kans groot dat de bandjes weer gescheurd zijn (of dat ze al langer gescheurd zijn , maar de hond er nog geen last van had). Meestal zit het probleem tussen botje 3 en 2 (gewricht 2 genoemd). Indien dit probleem (van die dikke, pijnlijke teen) acuut is heeft de hond nog redelijke kans dat het “goed” komt. Hoe langer/chronischer het probleem is des te kleiner de kans dat het 'goed' komt, en komt het weer goed dan blijft altijd de kans groot dat het weer een keer mis kan gaan.

Indien er niet goed met een ‘dikke teen’ wordt omgegaan is er de kans dat deze dikker en harder wordt (‘verstenen), dit is en blijft zeer pijnlijk voor de hond.

Mark Huis in ’t Veld
MARKdierenarts
www.markdierenarts.nl

 

terug  top Laatste update